پیگیری تراکنش بیت کوین؛ TXID و تأیید شبکه یعنی چه؟

TXID شناسهٔ یک تراکنش است؛ آدرس مقصد شناسهٔ محل دریافت است. یک آدرس می‌تواند در چند تراکنش استفاده شده باشد، بنابراین برای پیگیری انتقال مشخص، شناسهٔ همان انتقال را از مبدأ بگیرید. وضعیت «درخواست برداشت ثبت شد» نیز لزوماً به معنی انتشار تراکنش روی شبکه نیست.

اگر مبدأ هنوز TXID نداده، وضعیت پردازش برداشت و زمان انتشار روی شبکه را از همان مبدأ بپرسید؛ شمارهٔ داخلی سفارش را جای TXID وارد نکنید. اگر شناسه دارید اما پیدا نمی‌شود، کامل بودن آن و انتخاب شبکهٔ اصلی بیت کوین را بررسی کنید و از مبدأ شناسهٔ فعلی و وضعیت انتشار را بخواهید. نبودن نتیجه در یک مرورگر به‌تنهایی اثبات گم‌شدن پول نیست.

تراکنش منتشرشده ممکن است در mempool، یعنی مجموعهٔ تراکنش‌های تأییدنشدهٔ یک گره، منتظر ورود به بلوک باشد. صفر تأیید یعنی هنوز در زنجیرهٔ اصلی داخل بلوک ثبت نشده است؛ ثبت در یک بلوک، نخستین تأیید را می‌دهد و بلوک‌های بعدی تعداد را بیشتر می‌کنند. میانگین فاصلهٔ بلوک‌ها حدود ده دقیقه است، اما انتظار هر تراکنش زمان ثابت ندارد. تعداد تأیید لازم برای ثبت موجودی را مقصد تعیین می‌کند.

برای مقایسهٔ کارمزد، نرخ آن را به ساتوشی برای هر بایت مجازی، sat/vB، ببینید؛ مبلغ بیت کوین ارسالی به‌تنهایی اولویت ورود به بلوک را مشخص نمی‌کند. اگر تراکنش تأییدنشده است و کیف پولِ فرستنده گزینهٔ افزایش کارمزد یا RBF دارد، هزینه و شرایط همان گزینه را بررسی کنید. این کار می‌تواند تراکنش را با نمونهٔ جدید جایگزین کند؛ TXID جدید را برای پیگیری نگه دارید. در برداشت از صرافی، از پشتیبانی مبدأ پیگیری کنید.

TXID را در مرورگر زنجیرهٔ اصلی بیت‌کوین جست‌وجو کنید و آن را با شبکه‌های آزمایشی یا Liquid اشتباه نگیرید. وضعیت تأیید و فهرست خروجی‌ها را بخوانید؛ مجموع خروجی‌ها لزوماً مبلغ پرداخت به گیرندهٔ شما نیست.

برای خواندن نتیجه، این ترتیب را حفظ کنید: TXID را با شناسهٔ فعلی مبدأ تطبیق دهید، وضعیت تأیید را ببینید و سپس آدرس و مبلغ خروجی گیرنده را بررسی کنید. مثلاً خروجی 0.002 BTC برای گیرنده و خروجی دیگری برای فرستنده را یک پرداخت 0.002 BTC به گیرنده بخوانید؛ خروجی دوم را به مبلغ او اضافه نکنید. اگر پس از افزایش کارمزد TXID عوض شده، جست‌وجو را با شناسهٔ جدید ادامه دهید.

پیش از ارسال، مطمئن شوید مقصد دریافت روی زنجیرهٔ اصلی بیت کوین را اعلام کرده است. برچسب BTC روی یک فرم برای انتخاب شبکه کافی نیست؛ شبکهٔ اعلام‌شدهٔ مقصد و گزینهٔ برداشت مبدأ باید مطابق باشند.

تعداد تأییدهای روی زنجیره را با شرط واریز مقصد مقایسه کنید. مثلاً اگر مقصد سه تأیید خواسته و تراکنش یک تأیید دارد، هنوز به شرط اعلام‌شده نرسیده است؛ این مثال قانون همگانی بیت کوین نیست. مقدار خالص، آدرس، شبکه و حداقل واریز را هم بررسی کنید. اگر شروط مقصد برقرار است ولی موجودی ثبت نشده، TXID و زمان ارسال را همراه مقدار و آدرس از مسیر رسمی برای پشتیبانی مقصد بفرستید.

برای پشتیبانی مقصد، درخواست را مشخص بنویسید: «شبکهٔ اصلی بیت کوین، TXID فعلی، زمان ارسال، آدرس دریافت، مقدار خالص و تعداد تأیید فعلی؛ شرط واریز را از صفحهٔ حساب بررسی کرده‌ام، اما موجودی ثبت نشده است.» مقادیر را از تراکنش خودتان بردارید. اگر خروجی یا آدرس درست نیست، ابتدا از مبدأ پیگیری کنید. رسید تصویری را جای مشاهدهٔ خروجی و حساب خود نگذارید؛ عبارت بازیابی و کلید خصوصی را نفرستید.

خرید بیت کوین در حساب صرافی، درخواست برداشت و دریافت در کیف پول بیرونی، سه مرحلهٔ جدا هستند. برای برداشت، شبکهٔ مقصد، مقدار خالص پس از کسر هزینه و حداقل دریافت را از فرم جاری بررسی کنید. تا درخواست برداشت به تراکنش منتشرشده تبدیل نشده، تأیید سفارش خرید را رسید انتقال روی بلاکچین تلقی نکنید.

در صرافی کازان، بیت کوین با روبل معامله می‌شود. جهت خرید یا فروش را انتخاب کنید و مقدار بیت کوین و مبلغ روبلی را در ماشین حساب همان جهت بخوانید. برای مقایسهٔ دو پیشنهاد، مقدار دارایی، جهت معامله و زمان قیمت را یکسان بگیرید؛ نرخ مرجع دلاری را مبلغ سفارش روبلی حساب نکنید.